Kerst in familie: wie geeft aan wie

Een gezin van vier kan zich veroorloven om iedereen iets te geven. Een familie van twintig veel minder: zonder regel kopen sommigen uit beleefdheid voor iedereen iets, anderen beperken zich tot de kinderen, en niemand weet echt wat te verwachten op kerstdag.

De loting, de simpelste oplossing

Iedereen geeft aan één persoon, geloot aan het begin van het seizoen. Dat verlaagt ieders budget en houdt de verrassing intact. De beperking: je moet er vroeg bij zijn, voordat sommigen al lukraak iets hebben gekocht.

De kleine kringen

Een andere optie is de cadeaus te beperken tot de directe gezinnen — ouders aan kinderen, grootouders aan kleinkinderen — en de rest achterwege te laten of te vervangen door een gezamenlijk cadeau. Dat voorkomt dat je een besluit moet nemen over aangetrouwde neven en nichten of nieuwe partners, vaak de echte bron van gêne.

De regel één keer vastleggen, niet elk jaar

De echte tijdwinst komt van een regel die één keer goed wordt vastgesteld, in familiekring besproken, in plaats van elk jaar opnieuw in een groepsbericht eind november. Eenmaal vastgelegd, kan hij jaar na jaar hetzelfde blijven, alleen aangepast als de familie verandert (geboorte, nieuwe partner).

De individuele lijsten, als aanvulling

Welke regel je ook kiest, iedereen wint erbij om zijn eigen verlanglijst voor te bereiden. Dat voorkomt dubbele cadeaus binnen de kleine kring zelf, een beetje zoals bij een bruiloft: de regel bepaalt wie aan wie geeft, de lijst bepaalt wat er precies gegeven wordt.

En de kinderen in dit alles

Kinderen blijven vaak buiten de loting: iedereen blijft hen iets geven, wat normaal is, maar ook hier voorkomt een lijst drievoudige dubbele cadeaus van hetzelfde speelgoed.

Veelgestelde vragen